اردشیر کشاورز؛

بلوط، روایت ماندگاری مردم زاگرس در دل تاریخ است

رهاوردآنلاین- پژوهشگر، نویسنده و تاریخ‌نگار کرمانشاهی با تأکید بر جایگاه بلوط در تاریخ، فرهنگ و زندگی مردم زاگرس گفت: بلوط تنها بخشی از پوشش جنگلی این منطقه نیست، بلکه در گذر زمان با هویت، معیشت و فرهنگ مردم پیوند خورده، میراثی که امروز حفاظت از آن، مسئولیتی فراتر از یک دغدغه زیست‌محیطی است.

به گزارش خبرنگار رهاوردآنلاین؛ اردشیر کشاورز، پژوهشگر و نویسنده تاریخ، در رویداد «سوگند با بلوط» با اشاره به تلاش‌های انجام‌شده برای ارتقای بخش فیروزآباد اظهار کرد: برای تبدیل این بخش به شهرستان، تلاش‌ها و پیگیری‌های بسیاری صورت گرفته است و امیدواریم این موضوع با جدیت از سوی مسئولان دنبال شود و به نتیجه برسد.

وی با بیان اینکه فیروزآباد سرزمین بلوط است، افزود: بلوط میوه‌ای کوهستانی و بسیار سخت‌جان است و همین ویژگی مقاومت و ماندگاری، آن را به یکی از نمادهای زاگرس تبدیل کرده است.

این پژوهشگر تاریخ با قدردانی از تلاش‌های برگزارکنندگان رویداد «سوگند به بلوط» و فعالان فرهنگی و محیط‌زیستی منطقه، بر ضرورت توجه مسئولان به ظرفیت‌های فرهنگی و طبیعی فیروزآباد تأکید کرد.

کشاورز با بیان اینکه فرهنگ نباید موضوعی حاشیه‌ای تلقی شود، گفت: فرهنگ باید در متن برنامه‌ریزی‌ها و مدیریت کشور مورد توجه قرار گیرد و برای تقویت آن باید از ظرفیت دانش، پژوهش و توان فرهنگی جامعه استفاده کرد.

وی در ادامه با اشاره به نقش تاریخی بلوط در زندگی مردم زاگرس اظهار کرد: یکی از نکاتی که درباره بلوط کمتر مورد توجه قرار گرفته، استفاده از آن در دوران قحطی و گرسنگی است. در دوره‌هایی که مردم با کمبود شدید مواد غذایی مواجه بودند، بلوط را جمع‌آوری و پس از تبدیل آن به آرد، از این آرد نان تهیه می‌کردند.

این نویسنده و پژوهشگر تاریخ افزود: شاید امروز برای بسیاری شگفت‌آور باشد که چگونه از یک میوه کوهی می‌توان ماده غذایی تهیه کرد، اما این موضوع در منابع و اسناد تاریخی ثبت شده است و می‌توان با اتکا به مستندات درباره آن سخن گفت.

کشاورز همچنین به تنوع بلوط در مناطق زاگرس اشاره کرد و گفت: گونه‌ها و رنگ‌های مختلف بلوط از جمله موضوعاتی است که نیازمند بررسی و پژوهش بیشتر است و شناخت این تنوع می‌تواند ابعاد تازه‌ای از ارزش‌های طبیعی زاگرس را آشکار کند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به گزارش‌ها و روایت‌های تاریخی مربوط به حضور مأموران و مسافران خارجی در مناطق غربی ایران در دوره جنگ جهانی اول، اظهار کرد: برخی از این گزارش‌ها اطلاعاتی درباره مسیرهای عبور، مناطق مختلف و شخصیت‌های محلی ارائه می‌کنند که می‌تواند برای شناخت تاریخ اجتماعی و سیاسی منطقه مورد استفاده پژوهشگران قرار گیرد.

این پژوهشگر تاریخ همچنین با اشاره به پیشینه ایلی و ترکیب جمعیتی بخش سرفیروزآباد گفت: این منطقه در طول تاریخ محل سکونت و استقرار گروه‌ها و طوایف مختلف بوده و مهاجرت و استقرار اقوام گوناگون، در شکل‌گیری ترکیب جمعیتی امروز منطقه نقش داشته است.

کشاورز در ادامه با اشاره به ضرورت احترام به طبیعت و درختان اظهار کرد: باید میان بهره‌برداری از طبیعت و تخریب آن تفاوت قائل شویم. استفاده از شاخ و برگ درختان در موارد ضروری و در چارچوب نیازهای مشخص، با قطع بی‌رویه و تخریب جنگل تفاوت دارد و باید از آسیب غیرضروری به درختان جلوگیری کرد.

کشاورز با تأکید بر ضرورت حفاظت از جنگل‌ها و فضای سبز اظهار کرد: ما باید در برابر طبیعت مسئولانه رفتار کنیم و به سبزینگی و فضای طبیعی این سرزمین احترام بگذاریم، جنگل‌ها و فضاهای سبز، ریه‌های شهرهاو روستاها هستند و از بین رفتن آنها، حیات و امکان زیست سالم را با تهدید مواجه می‌کند.

وی افزود: باید از تخریب و انهدام جنگل‌ها جلوگیری کنیم و برای ماندگاری و حفظ این سرمایه طبیعی تلاش داشته باشیم. طبیعت بخشی از میراث این سرزمین است و حفاظت از آن نیازمند همراهی مردم و مسئولان است.

این پژوهشگر و نویسنده تاریخ در پایان با تأکید بر اهمیت شناخت تاریخ و فرهنگ منطقه خاطرنشان کرد: تاریخ، فرهنگ، آیین‌ها، ساختار اجتماعی و طبیعت فیروزآباد مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته از میراث این منطقه را تشکیل می‌دهند و ثبت، پژوهش و معرفی این ظرفیت‌ها می‌تواند به شناخت بهتر هویت تاریخی و فرهنگی منطقه کمک کند.